Dürüst olmak gerekirse, Katolik Kilisesi denince akla genelde ilk değişim değil, gelenek gelir. Ama Papa Francis bu algıyı baştan sona sarsan biri. Onun söylediklerini duydukça insan bazen şaşırıyor, bazense umutlanıyor. Sanki Vatikan’ın duvarlarından dışarıya bir vicdan sesi yükseliyor. Hem de oldukça insani bir tonda ve alışılmışın dışında.
LGBT Hakları: “Kimim Ben Yargılamak İçin?”
Bu söz Francis’in dünyaya bıraktığı en çarpıcı cümlelerden biri. Kilise tarihine bakarsak bu alanda bu kadar yumuşak ve kapsayıcı bir duruş görmek nadir. Elbette hala Katolik doktrininde büyük değişiklikler yapılmadı ama Francis’in yaklaşımı daha anlayışlı daha insana dokunan bir çizgide. İnsanları dışlamak yerine onları anlamaya çalışmak… Bu bile başlı başına bir dönüşüm.
Irkçılığa Karşı Tavır
2020 yılında George Floyd’un öldürülmesinden sonra pek çok lider ya sessiz kaldı ya da geç konuştu. Ama Papa Francis ırkçılığı açıkça günah olarak niteleyerek ciddi bir duruş gösterdi. Onun için bu sadece bir sosyal adalet meselesi değil, doğrudan inançla ilgili bir konu. Her insan Tanrı’nın suretiyse biri diğerinden üstün olamaz. Ayrıca Papa Francis mülteciler konusunda oldukça açık ve kararlı bir duruş sergiliyor. Onun bakış açısında mülteciler sadece bir sorun değil, insanlık onurunun bir sınavı.
Kapitalizm Eleştirisi: Para mı? İnsan mı?
Francis kapitalizme karşı değil ama “her şey para için” mantığına kesinlikle karşı. Ona göre ekonomi sadece zenginleri daha zengin yapıyorsa bir sorun vardır. ‘Bu ekonomi öldürüyor’ gibi sert ifadeler de kullanmıştı zaman zaman. Sanki ruhani bir liderden çok sistemin içindeki adaletsizlikleri gören bir halk filozofu gibi konuşuyordu.
İşin Özü
Papa Francis tabi ki bir devrimci değildi belki ama kesinlikle bir reformistti. Dünyayı değiştirmek için saldırganlık yapmıyor ve kelimeleriyle kalplere dokunuyordu. Ve belki de en çok ihtiyacımız olan şey tam da buydu; sessiz ama derin bir değişim…